اجازه می دهید، به هر شکلی شده، ما وطن را تکرار کنیم؟
به گزارش دست و هنر، یکی از خاطره انگیزترین ترانه هایی که برای ایران سروده شده، اثری است سرایش نادر ابراهیمی، با آهنگسازی فریدون شهبازیان و خوانندگی محمد نوری. محمد نوری در یکی از اجراها و پیش از شروع کردن به خواندن، این آهنگ را این طور معرفی کرد: «اجازه می دهید به هر شکلی شده ما این وطن را تکرار نماییم همه جا؟»
به گزارش دست و هنر به نقل از خبر آنلاین، مهر نوشت: شامگاه ۲۲ آبان سال ۱۳۸۵، وقتی محمد نوری از پله های مرکز همایش سازمان صداوسیما بالا رفت و روبه روی جمع برگزیدگان ششمین همایش چهره های ماندگار قرار گرفت، کسی نمی دانست چه ترانه و سرودی از حنجره قدرتمند او برخواهد خاست.
کیومرث پوراحمد اظهار داشته بود: «بهار ۱۳۵۴ شروع دومین همکاری ام بود با زنده یاد نادر ابراهیمی به عنوان کارگردان دوم سریال سفرهای دورودراز هامی و کامی در وطن. این همکاری ادامه پیدا نکرد و در همان شروع متوقف گردید. نادر ابراهیمی شعری سروده بود برای عنوان بندی سریالش با ملودی که خودش ساخته بود و آنرا ـ به گمانم ـ به فریدون شهبازیان سپرد تا تنظیم کند و محمد نوری (که انتخاب خود نادر ابراهیمی بود) آنرا بخواند. پخش سریال سفرهای دورودراز، کمی قبل از انقلاب آغاز و با وقوع انقلاب قطع شد و برای همیشه به بایگانی رفت. شعر نادر ابراهیمی برای سفرهای دور و دراز همین تصنیفی ست که اینک همه ی شاگردان و دوست داران نوری به هر بهانه ای آنرا دم می گیرند و می خوانند.»
این خلاصه داستان سروده شدن یکی از خاطره انگیزترین ترانه هایی است که برای ایران سروده شده، سراینده آن نادر ابراهیمی، آهنگساز آن فریدون شهبازیان و خواننده آن محمد نوری، گویی تکه ای از جانشان را میان این کلمات و موسیقی گذاشته اند، که با هربار شنیدن و خواندن آن گویا باردیگر جان می گیرند و سخن می گویند. چنان که خود محمد نوری در یکی از اجراها و پیش از آغاز کردن به خواندن این طور آهنگ بعدی را اظهار کرد: «اجازه می دهید به هر شکلی شده ما این وطن را تکرار نماییم همه جا؟»
ترانه ای که آن شب محمد نوری خواند و اشک حاضران را جاری کرد، این ترانه بود: ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کرده ایم
ما برای بوسیدن خاک سر قله ها
چه خطرها کرده ایم
ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران برده ایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دل ها خورده ایم
ما برای بوئیدن بوی گل نسترن
چه سفرها کرده ایم
ما برای نوشیدن شورابه های کویر
چه خطرها کرده ایم
ما برای خواندن این قصه ی عشق به خاک
رنج دوران برده ایم
ما برای جاودانه ماندن این عشق پاک
خون دل ها خورده ایم
ما برای پرسیدن نام گلی ناشناس
چه سفرها کرده ایم
ما برای بوسیدن خاک سر قله ها
چه خطرها کرده ایم
ما برای آنکه ایران خانه خوبان شود
رنج دوران برده ایم
ما برای آنکه ایران گوهری تابان شود
خون دل ها خورده ایم
فریدون شهبازیان درباره ی این اثر گفته است: «برای این سریال مرحوم نادر ابراهیمی دو شعر زیبا گفته بودند که یکی «سفر برای وطن» و دیگری «ای وطن» بود که هر دو را محمد نوری خوانده است. ایشان از من خواستند که برای این سریال بر طبق این دو شعر موسیقی بنویسم و اجرا نماییم. ابراهیمی خودش همراه با شعرهایش ملودی هایی را بصورت ذوقی و قریحه ای زمزمه می کرد که البته به سبب این که ایشان موزیسین نبودند، اشکال فراوان داشت اما به هر صورت هم شعر و هم ارتباط ملودی و شعری که ایشان زمزمه و به آن فکر می کردند زیبا بود. بر این اساس من ۲ کار در مجموعه موسیقی این سریال نوشتم.»
حاصل همکاری این سه هنرمند، قطعه ای میهن دوستانه و آرمان خواهانه است و هسته اصلی آن این واقعیت است که برای رشد و پیشرفت و اعتلای ایران، باید رنج فداکاری و مسئولیت را پذیرفت.
منبع: دست و هنر
این مطلب دست و هنر مورد پسنده؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب دست و هنر مرتبط
نظرات کاربران دست و هنر در مورد این مطلب