برخی شهدا حتی تصویر هم ندارند
به گزارش دست و هنر، بهنام مومنی اظهار داشت: از بین بچه هایی که رفتند و شهید شدند و برنگشتند برخی نه اسم و نامی دارند و نه حتی تصویری.
به گزارش دست و هنر به نقل از خبر آنلاین و به نقل از ایلنا، بهنام مومنی، بازیگر اپیزود «مینی بوس» در سریال «مادران» در گفت وگویی، در مورد ماهیت این مجموعه تلویزیونی و دغدغه سازندگانش بیان نمود: «سریال مادران دربردارنده موضوع مهمی به نام مادران شهید است که در قصه های ساخته شده و بخصوص در سریال ها کم به آن پرداخته شده است؛ در سینما چند فیلم در مورد مادران شهید هست اما به نسبت پرداخت به این مورد کم بوده است. این در حالیست که به تصویرکشیدن مادران شهید و درد آنان قابلیت بسیاری برای پرداخت و مطرح شدن دارد؛ و البته چالش های خودش را.»
او افزود: «مسعود دهنوی و حسین رستم پور کارگردان و تهیه کننده این سریال چندسالی هست که دغدغه این قصه و ساخت آنرا داشتند و این دغدغه در حین کارهای دیگر هم با آنان بود؛ تا اینکه در نهایت قسمت این شد که چندماه پیش شرایط ساخت این کار پیش بیاید و چه خوب که ساخته شد چونکه ادای دینی به مادران شهید و به ویژه آنانی بود که شهیدان گم نام و فرزندان مفقودالاثر داشتند و چند سال منتظرشان بودند.»
این بازیگر اضافه کرد: «من ارادات خاصی به شهدای جنگ هشت ساله و مفقودالاثرها داشتم و زمانی که فهمیدم مقرر است این داستان ساخته شود در جهت ادای دین شخصا اصرار داشتم که در این کار حضور داشته باشم و حالم اینگونه بود که باید در این کار نقشی داشته باشم. اینگونه بود که دوستان قول دادند که من در این کار باشم. البته آقای دهنوی به من گفتند زمانی که قصه در سیناپس بود من را برای این کار و کاراکتر درنظر گرفته بودند. وقتی فیلم نامه را خواندم حال خاصی داشتم؛ خوشحال بودم و به آقای دهنوی گفتم که با تمام وجودم در این کار هستم. البته این دست قصه ها لبه تیغ است که یا خوب می شود یا بد و حدوسط ندارد. بدین سبب با وسواس زیادی کار می کردم و در ذهنم بود که خود این شهدا و امام حسین (ع) به ما کمک و از ما دستگیری می کنند.»
مومنی با اشاره به نقش خود در قصه اظهار نمود: «در این قصه نقش حامد را داشتم. آدمی شهرستانی و ساده که شرایط روزگار، سختی ها و تنگناهای اقتصادی او را به سمتی می برد که نباید. دگرگونی این نقش برای من جذاب بود؛ روند سرگذشتی که شخصیتی را از یک آدم صاف و ساده به آدمی عصبی، بی حوصله و پرخاشگر بدل کرده و به سوی کارهای دور از اخلاق می کشاند. البته تغییراتی در دل قصه رخ می دهد که بیننده خود باید ببیند و قضاوت کند.»
وی در پاسخ به این پرسش که چالش ایفای این نقش چه بوده است، بیان نمود: «به تدریج تغییر کردن این نقش برایم چالش برانگیز بود چونکه فیلمبرداری و روند کار ادامه نداشت و سکانس ها پشت سر هم ضبط نمی شد؛ چون لوکیشن ها خاص بود در کار وقفه می افتاد اما تو باید آن حالت سکانس قبلی را به یاد می داشتی، نرم تغییر می کرد و تو نباید زیاد از حد بازی نکنی و حس ات کم هم نشود و این موضع چالش برانگیز بود. »
این بازیگر افزود: «فراتر از این موارد چالش اصلی من در این قصه این بود که آیا می توانم این کار را به درستی انجام داده و جلوی شهدا شرمنده نشوم یا نه. البته هرچه جلو رفتیم حس و حالی داشتم که به من قوت قلب می داد که مسیر را درست می روم.
وی خاطرنشان کرد: درس بزرگ این اپیزود این بود که آدم های پیرامونمان را به سرعت قضاوت نکنیم. هر صمیمیت و لبخندی لزوما به معنای کلک و حقه نیست و هر ارتباطی ممکنست چیزی در سرنوشت ما را تغییر داده و به بهترشدن زندگی خودمان منجر شود. پیشنهاد می کنم بینندگان سریال «مادران» را با دقت ببینند و سرسری از آن نگذرند چونکه ریزه کاری و مفاهیم نهفته بسیاری دارد.»
مومنی با تأکید بر اهمیت مضمون قصه «مادران» اظهار داشت: «از بین بچه هایی که رفتند و شهید شدند و برنگشتند برخی نه اسم و نامی دارند و نه حتی تصویری اما آنها خانواده و مادرانی داشتند و دارند که ما به آنان مدیون هستیم و در هر مذهب، تفکر، شکل و سلیقه هم که باشیم این دین برگردن ماست.»
او اضافه کرد: «در نهایت سفارش ام این است که مردم با احترام به این قصه نگاه کنند چون در مورد مادرانی است که کمتر از آنان شنیده ایم.»
منبع: dastohonar.ir
این مطلب دست و هنر مورد پسنده؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب دست و هنر مرتبط
نظرات کاربران دست و هنر در مورد این مطلب