نشست خبری دهمین دوره جایزه فیروزه برگزار شد؛
نوری زاده: بخش ویژه ۱۶۸ فرشته میناب را به جایزه فیروزه اضافه کردیم
به گزارش دست و هنر، دبیر سیاستگذاری جایزه فیروزه اظهار داشت: بعد از جنگ رمضان، بازبینی در جشنواره انجام دادیم و بخش ویژه ای تحت عنوان 168 عنوان فرشته کوچک میناب به جایزه فیرزه افزوده شد.
به گزارش دست و هنر به نقل از مهر، نشست خبری دهمین دوره جایزه کالاهای فرهنگی با الگوی ایرانی_اسلامی فیروزه بمنظور تشریح روند رویداد، با حضور مدیرکل مجامع و فعالیتهای فرهنگی دبیر شورای سیاستگذاری جایزه فیروزه؛ احمد عابدینی، عضو تیم داوران جایزه فیروزه و حمیده گوهری، دبیر جایزه فیروزه سه شنبه 19 خرداد در ساختمان فرهنگ برگزار شد.
علیرضا نوری زاده، مدیرکل مجامع و فعالیتهای فرهنگی و دبیر شورای سیاستگذاری جایزه فیروزه با اشاره به رویکرد و هدف این جایزه اظهار داشت: ده سال پیش، فعالیتهای جایزه فیروزه شروع شد. در آن زمان، اعضاء شورای سیاستگذاری فیروزه به این نتیجه رسیدند که باید هویت ایرانی-اسلامی در کالاهای فرهنگی که نقش استراتژیک و فرهنگ ساز دارند، نمود پیدا کند؛ حوزه هایی که قبل از آن شاهد بروز این هویت نبودیم. ما در تعدادی از صنایع خلاق، مانند اسباب بازی و نوشت افزار، ورود کردیم؛ چونکه در آن مقطع، این بخش ها بدون ساختار و تشکل های سازمان یافته برای معرفی کالا بودند.
نوری زاده، افزود: هدف اصلی ما، ایجاد یک گفتمان مصرف فرهنگی بود. هدف این بود که کالایی که پیشتر فقط جنبه زیبایی شناسی داشت، حال بگونه ای تولید و ارائه شود که حامل پیام و ارزش باشد تا بتواند جایگاه خودرا در سبد مصرف مخاطب حفظ کند. برای دستیافتن به این هدف، ایجاد شبکه هایی جهت شناسایی و اتصال به هنرمندان ضروری بود.
دبیر شورای سیاستگذاری جایزه فیروزه، با اشاره به تغییر سلیقه مخاطبان در عرصه کالاهای فرهنگی بیان نمود: جایزه فیروزه در دوره دهم خود به مرحله بلوغ رسیده است؛ این جایزه حال از یک جشنواره صرف، به نهادی برای شناسایی افراد و پایش زیست بوم صنایع فرهنگی تبدیل گشته است. امروزه سلیقه فرهنگی مخاطب درحال تغییر است؛ خریداران بدنبال کالایی هستند که علاوه بر کارکرد اقتصادی، حامل و نمایانگر پیام و هنر ایرانی-اسلامی باشد. زمانی که سلیقه مخاطب تغییر کند، تولیدکنندگانی که خودرا با این نیاز جدید وفق دهند، موفق خواهند بود.
او، درباره ی شبکه سازی در این جایزه اظهار داشت: ما نباید اصل شبکه سازی را فراموش کنیم؛ شناسایی فعالین محلی خیلی مهم است. یک تولیدکننده می تواند در یک روستای دورافتاده یا شهری کوچک فعالیت کند. به این دلیل، وجود یک دبیرخانه برای شناسایی و حفظ ارتباط با تولیدکنندگان استانی که به جایزه فیروزه وابسته هستند، لازم است. تا جایی که از پتانسیلهای ما برآمده، برگزیدگان دوره نهم دارای توزیع جغرافیایی گسترده ای بودند و آثار خیلی از روستاها و مناطق محروم به این نوبت راه یافتند.
نوری زاد، به بخش ویژه جایزه تحت عنوان «168 فرشته میناب» اظهار داشت: ما همیشه تلاش داشتیم که در عرصه فرهنگ ایفای نقش نماییم تا از فراموشی آن جلوگیری شود. بلا فاصله بعد از جنگ رمضان، بازبینی در جشنواره انجام دادیم و بخش ویژه ای تحت عنوان «۱۶۸ عنوان فرشته کوچک میناب» به جایزه فیرزه افزوده شد. این اقدام نشان میدهد که فیروزه تنها یک جشنواره برای اهدای جایزه نیست، بلکه بستری برای حفظ هویت تاریخی، ملی و حافظه جمعی کشور است.
محصولات اصیل فرهنگی ایران درحال نابودی اند
احمد عابدینی، عضو تیم داوران جایزه فیروزه، با اشاره به تمدن و فرهنگ چندهزارساله ایرانی اظهار داشت: کشور ما نه فقط درگیر جنگ نظامی، بلکه در جنگ داستانها نیز هست. شرایط فعلی بگونه ای است که تمام دنیا خواهان شناخت فرهنگ ایران هستند. در جهان، ما بیشتر با گربه ایرانی و فرش ایرانی شناخته می شویم و اخیراً نیز موشک های ایرانی مورد توجه قرار گرفته اند. در صورتیکه وقتی رئیس جمهوری آمریکا این تمدن چند هزار ساله، قدیمی ترین تمدن بشریت است را تهدید به نابودی می کند، اندیشمندان و تاریخ شناسان جهان از آن دفاع کرده و بیان می کنند که چنین کاری امکان ندارد.
عابدینی، به ضعف و نقصان هایی که در شناساندن محصولات اصیل ایرانی به جهان پرداخت و بیان نمود: ایران نتوانسته است محصولات شایسته فرهنگی خودرا به خوبی جهانیان بشناساند. بازرگانان ایرانی، سال ها زحمت کشیدند تا فرش را در جهان معرفی کنند و فرش به عنوان یک محصول پرارزش ایرانی شناخته شود. در صورتیکه ما حدود ۲۵۰ محصول سنتی در عرصه صنایع دستی داشتیم که ثبت شده بودند، اما خیلی از آنها از بین رفته اند و شاید بیشتر از ۲۰۰ مورد از آنها نابود شده باشند. به عنوان نمونه، کوزه ای که زمانی بوسیله ی یک مصرف کننده ایرانی به عنوان محصولی کاربردی استفاده می شد، اکنون به ظرف تزیینی تبدیل گشته اند.
عضو تیم داوران جایزه فیروزه، به تشریح تبدیل فرش اصیل ایرانی به یک کالای تزئینی پرداخت و اظهار داشت: این ها محصولات ایرانی بودند که از بین رفتند و از یک محصول کاربردی به یک محصول تزیینی تبدیل شدند. حال فرش نیز از یک محصول کاربردی در خانه های ما به یک محصول تزیینی تبدیل گشته است. فرشی سه متری یا دو سه متری در گوشه ای قرار می گیرد و بقیه فضا با پارکت پوشیده می شود؛ این فرهنگ ما نیست.
او، اضافه کرد: ایرانیان خیلی باهوش و زیرک بودند که حصیر را که چینی ها و ژاپنی ها بلد نبودند، به فرش تبدیل کردند. فلسفه این که چرا ما پابرهنه روی فرش راه می رفتیم، به این علت نبود که ایرانیان بلد نبودند صندلی تولید کنند و بنابراین فرش نشین شدند، بلکه فرهنگ شرقی، فرش نشینی است. فرش نشینی از نظر علمی مسئله خیلی مهمی است و مقالات مختلفی در مورد ضررهای نشستن بر صندلی وجود دارد.
عابدینی، به چند مورد از علل فراموشی کالاهای فرهنگی ایرانی اشاره نمود و اظهار داشت: یکی از علل فراموشی کالاهای فرهنگی اصیل ایرانی، جنبه اقتصادی و تحریمها است. علل گوناگون دیگری مثل احساس ناکافی بودن و حقارت ما ایرانیان. ما قابلیت های مختلفی برای عرضه محصولات ایرانی به دنیا داریم که هر کدام از این محصولات دنیایی از قابلیت را در خود نهفته دارند. اما ما نتوانسته ایم کاری انجام دهیم، برای اینکه دو اتفاق برای آنها رخ نداده است: اول، عملکرد محصولات به روز نشده است. صنعت فرش ما باید خودرا به روز کند. دوم، تولید انبوه صورت نگرفته است. عروسک های زیبایی در گوشه و کنار ایران تولید می شود، اما ما نمی توانیم آنها را به شکل انبوه تولید نماییم.
تجاری سازی و صادرات محصولات خلاق ایرانی، مأموریت جدید جایزه فیروزه
حمیده گوهری، دبیر جایزه فیروزه به مأموریت جدید جازه فیروزه اشاره و بیان نمود: جایزه فیروزه تابحال وظیفه خودرا که شناسایی استعدادهای ناشناخته صنایع خلاق در سراسر ایران است، به خوبی انجام داده است. این جایزه جایگاه خودرا در شهرستان ها پیدا کرده که خیلی حائز اهمیت می باشد. اما این جایزه باید از حالت سالانه بیرون برود. جایزه فیروزه تاکنون ده دوره خودرا گذرانده است و ما بدنبال فراهم کردن یک اکوسیستم پایدار برای آن هستیم تا وارد چرخه حرفه ای تولید، تجارت و صادرات شویم.
گوهری، اضافه کرد: نخستین گام ما، همکاریهای بین نهادی است. در جلسه ای که شورای سیاستگذاری برگزار شد، نهادهای مختلفی همچون اتاق تجاری ایران، سازمان توسعه تجارت و منطقه آزاد قشم، تمایل خودرا به همکاری ابراز داشتند. صنایع خلاق این توانایی را دارند که به شکل کاربردی وارد خانه های ایرانیان و حتی خانه های خارجی شوند. ما می خواهیم بحث تجاری سازی و ورود به بازار را پیگیری نماییم تا این آثار فقط در دبیرخانه یا بایگانی باقی نمانند و به دست مصرف کننده برسد.
دبیر جایزه فیروزه، به سه هدف گام اولیه جایزه فیروزه برای تجاری سازی صنایع خلاق پرداخت و اظهار داشت: برای تجاری سازی، سه مسیر اصلی را دنبال می کنیم: اول، معرفی به تولیدکنندگان و سرمایه گذاران؛ دوم، دسترسی مستقیم مردم به محصولات؛ سوم، دفاع از حقوق هنرمند و مالکیت معنوی. سرانجام، یکی از کارهای مهم دیگری که می خواهیم انجام دهیم، برگزاری یک موزه دائمی فیروزه است که تمام اهداف جشنواره ما را محقق خواهد نمود.
منبع: دست و هنر
این مطلب دست و هنر مورد پسنده؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب دست و هنر مرتبط
نظرات کاربران دست و هنر در مورد این مطلب