آثاری که در جنگ متولد شد
دست و هنر: بردیا شاهسواری باور دارد تفاوت «خط نقاشی» و «نقاشی خط» بالاتر از هر چیز به نقطه آغاز هنرمند بازمی گردد؛ با این وجود، او مهم ترین خاصیت آثارش را نه در این مرزبندی، بلکه در استفاده گسترده از رنگ های گرم و پیوند آنها با مفهوم کلمات می داند. وی در گفت و گو با خبرآنلاین از تجربه خلق آثار نمایشگاه «آفتابگردان» در ایام جنگ و نگاهش به نسبت رنگ، خط و امید سخن گفته است.
به گزارش دست و هنر به نقل از خبر آنلاین به نقل از خانه هنرمندان، نمایشگاه انفرادی بردیا شاهسواری، بیشتر از آنکه صرفاً مجموعه ای از آثار نقاشی خط باشد، روایتی شخصی از زیستن میان رنگ، کلمه و تجربه است؛ آثاری که قسمتی از آنها در ایام پراضطراب جنگ و در دل بی خوابی ها، رفت وآمدهای فشرده و مواجهه مستقیم با التهاب روزگار شکل گرفته اند. شاهسواری که در کنار فعالیت هنری، آتش نشان هم هست، در این مجموعه تلاش نموده با تأکید بر رنگ های گرم، واژه های امیدبخش و نگاهی شخصی به نسبت خط و نقاشی، جهانی خلق کند که هم ریشه در احساسات درونی او دارد و هم می تواند مخاطب امروز را با خود همراه کند. بردیا شاهسواری در گفت و گوی پیش رو، او از تفاوت نقاشی خط و خط نقاشی، جایگاه رنگ در آثارش و تجربه خلق این مجموعه گفت.
کمی در رابطه با تفاوت «نقاشی خط» و «خط نقاشی» توضیح می دهید؟
خوشنویس هایی که محور اصلی کارشان خط است، معمولاً این آثار را «خط نقاشی» می نامند؛ یعنی عنصر اصلی، خط است و رنگ به آن اضافه می شود. اما کسانیکه پایه و محور کارشان نقاشی است، بیشتر از عنوان «نقاشی خط» استفاده می نمایند. این گروه معمولاً بیشتر کارشان نقاشی است و دوره های مقدماتی خوشنویسی یا کالیگرافی را هم می گذرانند و آنرا به پایه اصلی کارشان که نقاشی است اضافه می کنند. می شود از این جهت بین این دو تفاوت گذاشت، اما در مجموع از نظر من همه این ها در یک مسیر قرار می گیرند.
خودتان کارتان را در کدام دسته قرار می دهید؟
من فعالیت خودم را در حوزه خط نقاشی می دانم. قبل تر هم در مصاحبه ای دیگر گفته بودم که این آثار در ادامه مسیر اساتید بزرگ خط نقاشی مثل جناب پیلارام، جناب زنده رودی و استادانی چون آقای احصایی قرار می گیرند.
ویژگی کار شما در این عرصه چیست؟
من اهتمام کرده ام در آثارم بیشتر و ویژه تر از رنگ استفاده کنم. اگر دقت کنید، در آثار خیلی از هنرمندان این حوزه رنگ وجود دارد، اما معمولاً محدود است؛ مثلاً به دو یا سه رنگ. اما من تلاش نموده ام تا جایی که ممکنست رنگ را گسترده تر وارد کار کنم. چون معتقدم مخاطب امروز این فضا را خیلی دوست دارد و ما باید فرهنگی ایجاد نماییم که این آثار فقط برای هنرمندان نباشد، بلکه همه مردم بتوانند با آن ارتباط بگیرند و از آن استفاده نمایند. بخصوص باتوجه به نسل جدید و هنرجوهایی که من دارم، می بینم که استقبال بسیار زیادی از این کارها می شود. به این علت اهتمام کردم تا حد امکان رنگ را بیشتر وارد آثارم کنم.
در این نمایشگاه چند اثر عرضه شده و این آثار در چه دوره ای خلق شده اند؟
در این نمایشگاه ۳۸ اثر داریم. بیشتر این آثار از آغاز جنگ و در همان فضای بمباران و استرس روزهای جنگ شکل گرفته اند؛ همین جنگ اخیر که حدود ۴۰ روز طول کشید.
این آثار مستقیما تحت تأثیر آن روزها خلق شده اند؟
بله، کاملا. من در آن روزها ساعتهای زیادی بیدار بودم؛ بیشتر وقت ها تا ۳ یا ۴ بامداد در آتلیه کار می کردم، یکی دو ساعت می خوابیدم، بامداد می رفتم آتش نشانی، بعد اداره و باردیگر روز بعد برمی گشتم. در حقیقت آن چه در ذهنم بود، به صورت مداوم در همان ۴۰، ۵۰ روز تبدیل به اثر شد و حدود ۲۰ اثر از این مجموعه در همان دوره خلق شدند.
شما آتش نشان هم هستید؟
بله.
یکی از نکاتی که در آثار شما خیلی به نظر می رسد، استفاده پررنگ از رنگ های قرمز، زرد و نارنجی است. چقدر شرایط روحی آن مقطع روی انتخاب این رنگ ها تاثیر داشته است؟
اگر بخواهم دقیق بگویم، نه فقط آن شرایط، بلکه بطور کلی در همه کارهایم از این سه رنگ و بطور کلی از رنگ های گرم استفاده می کنم، چون شخصا خیلی آنها را دوست دارم. اصلا خیلی از کارهایم بر این مبنا شکل می گیرند که بتوانم این رنگ ها را در آنها به کار ببرم. اگر نتوانم این رنگ ها را در کاری استفاده کنم، ممکنست آن اثر را کنار بگذارم و اصلا انجامش ندهم. حتی بسیاری از کارهایم را به این علت حذف کردم و به این نمایشگاه نیاوردم.
درواقع برای شما اولویت اصلی، رنگ است؟
بله، اولویت اول برای من رنگ است. من باید بتوانم رنگ را در فرم جا بدهم. اگر فرمی این رنگ را نپذیرد، آن فرم حذف می شود، نه این که رنگ را تغییر بدهم. البته در مرحله بعد، خوانایی هم برایم مهم می باشد.
منظورتان از خوانایی چیست؟
آن چیزی که نوشته شده، باید بتواند حس خودرا بوسیله رنگ هم منتقل کند. اگر مثلاً شعری بار دلسردکننده یا غمگین داشته باشد، طبیعتا باید رنگ سردی داشته باشد تا آن حس درست منتقل شود. بدین سبب انتخاب رنگ فقط سلیقه شخصی نیست، بلکه به مفهوم و حال وهوای متن هم بستگی دارد.
پس در انتخاب متن و عنوان آثار هم به این ارتباط توجه دارید؟
بله، اگر دقت کنید، همه این تابلوها اسم دارند؛ مثل «جان»، «جانان»، «خدا» و عنوان هایی از این دست. همه این ها به شکلی به امید، زندگی، دل و شور زیستن مربوط می شوند. اسم آثار هم در کاتالوگ آمده است. چون این آثار از سرچشمه زندگی می آیند، من هم از همان رنگ های زنده و زندگی بخش در آنها استفاده می کنم. فقط می خواهم بگویم این نخستین تجربه نمایشگاه انفرادی من است و امیدوار هستم تجربه خوبی باشد و بتوانم در ادامه با ایده های تازه تری کار کنم.
شایان ذکر است نمایشگاه «آفتابگردان» در گالــری تابستان خانه هنرمندان ایران برگزار شده است. این نمایشگاه انفرادی، گزیده آثار خط ـ نقاشی بردیا شاهسواری را شامل می شود. بردیا شاهسواری در این رویداد آثار خودرا با یک موضوع مشترک و با تمرکز بر حروف ایرانی و رنگ های مختلف عرضه می کند. این هنرمند خوشنویس، قبل از این در نمایشگاه های گروهی مختلف خوشنویسی، کالیگرافی، نقاشیخط، آبستره خط حضور داشته و «آفتابگردان» اولین نمایشگاه انفرادی آثار او به حساب می آید. علاقمندان برای دیدن آثار می توانند تا ۲ مرداد ۱۴۰۵ همه روزه (به جز شنبه ها که خانه هنرمندان ایران تعطیل است) از ساعت ۱۴ تا ۲۱ به گالری تابستان خانه هنرمندان ایران مراجعه نمایند.
بطور خلاصه من در آن روزها ساعتهای زیادی بیدار بودم؛ بیشتر وقت ها تا ۳ یا ۴ صبح در آتلیه کار می کردم، یکی دو ساعت می خوابیدم، صبح می رفتم آتش نشانی، بعد اداره و دوباره روز بعد برمی گشتم. در حقیقت آنچه در ذهنم بود، به شکل مداوم در همان ۴۰، ۵۰ روز تبدیل به اثر شد و حدود ۲۰ اثر از این مجموعه در همان دوره خلق شدند. علاقه مندان برای دیدن آثار می توانند تا ۲ مرداد ۱۴۰۵ همه روزه (به جز شنبه ها که خانه هنرمندان ایران تعطیل است) از ساعت ۱۴ تا ۲۱ به گالری تابستان خانه هنرمندان ایران مراجعه کنند.
منبع: دست و هنر
این مطلب دست و هنر مورد پسنده؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب دست و هنر مرتبط
نظرات کاربران دست و هنر در مورد این مطلب