ماجرای تصویر الناز شاکردوست در تبلیغات من می ترسم از زبان بهنام بهزادی
به گزارش دست و هنر، فیلم سینمایی «من می ترسم» ساخته بهنام بهزادی شامگاه جمعه دوم آبان با حضور جمعی از هنرمندان، اصحاب رسانه و فعالین حوزه ادبیات و علوم انسانی در موزه سینما به نمایش درآمد. بهنام بهزادی با انتقاد از موانع ایجادشده جهت استفاده از تصویر الناز شاکردوست در تبلیغات فیلم «من می ترسم»، از اعمال نظر نهادهایی فراتر از حکم قضایی سخن گفت و تاکید کرد که بگفته او، محدودیت های موجود حتی بر امکان بازگشت این بازیگر به ایران هم تاثیر گذاشته است.
به گزارش دست و هنر به نقل از خبر آنلاین، بهزادی قبل از نمایش فیلم، ضمن تقدیر از عوامل تولید و حاضران در مراسم، از دشواری های فعالیت در سینمای مستقل ایران، محدودیت های پیش روی این سینما و تکرار مسایل اجتماعی در گذر زمان سخن گفت و تاکید کرد که شرایط امروز به شکلی است که دیگر امکان فیلم سازی مستقل را برای خود فراهم نمی بیند.
بهزادی در آغاز سخنانش با تشکر از همکارانش در بخش های مختلف تولید فیلم، خصوصاً عوامل پشت صحنه، اظهار داشت: «همکارانم با سختی و مشقت زیاد، در روزها و شب های سرد، عاشقانه کار کردند و اهمیت بالای ی در تشکیل این فیلم داشتند.»
او همین طور از بازیگرانی که در این مراسم حضور نداشتند یاد کرد و با اشاره به دشواری های معیشتی هنرمندان اظهار داشت که خیلی از بازیگران ناچارند برای تامین هزینه های زندگی، چند کار را همزمان انجام دهند و به این علت امکان حضور در چنین برنامه هایی را ندارند.
تقدیر از اهالی ادبیات و علوم انسانی بخش دیگری از سخنان بهزادی به حضور فعالین حوزه ادبیات، علوم انسانی و مطالعات بین رشته ای اختصاص داشت. او با اشاره به این که خیلی از این افراد احساس می کنند صدا و دغدغه هایشان از طرف کسانیکه باید به آنها توجه نمایند، شنیده نمی گردد، اظهار داشت که خویش را یکی از شاگردان ناشناخته این حوزه ها می داند.
این کارگردان با تکیه بر تأثیر آموخته هایش از اهالی ادبیات و علوم انسانی در تشکیل دغدغه های شخصی اش اضافه کرد: «همه زندگی ام، خیلی بیش از آن چه از خود سینما و هنر یاد گرفته ام، از محضر شما بزرگواران آموخته ام.»
وی در عین حال توضیح داد که نمی توان فیلم را صرفا انتقال مستقیم یک مضمون یا آموزه دانست و اظهار داشت: «من داستان گو هستم؛ فیلم هم اصولا از مضمون حرکت نمی نماید. اما دغدغه هایی که در ماه های ساخت فیلم با ما همراه هستند، خودشان را در اثر نشان می دهند و خیلی از این دغدغه ها برای من از چیزهایی می آیند که از محضر شما بزرگان یاد گرفته ام.»
بهزادی با اشاره به حضور شاعران، نویسندگان و فعالین علوم انسانی در این مراسم اظهار داشت که حضور این افراد برایش افتخار بزرگی است و از مخاطبان خواست فیلم را هم با همین نگاه ببینند؛ اگر آنرا پسندیدند، بدانند که او کوشیده است کارش را به درستی انجام دهد و اگر نپسندیدند، می توانند آنرا مشقی بدانند که به خوبی نوشته نشده است.
تکرار مسایل اجتماعی در گذر هفت سال بهزادی با اشاره به این که «من می ترسم» حدود هفت سال پیش تولید شده است، گفت اگر مخاطبان احساس کنند فیلم بعد از گذشت این سال ها همچنان زنده و اثرگذار است، خوشحال خواهد شد؛ اما ادامه مسایل اجتماعی در طول این مدت برایش خوشایند نیست.
وی در این باره توضیح داد: «اگر به من بگویید فیلمی است که پس از این همه سال کهنه نشده و هنوز زنده است و کار خودش را می کند، خوشحال می شوم؛ اما از طرف دیگر واقعا خوشحال نیستم، چون در جامعه ما بعضی مسایل در چرخه ای تکراری باقی می مانند و باردیگر تکرار می شوند. گاهی این تکرار انعکاس بزرگ تری پیدا می کند و حتی به سوی بدتر شدن پیش می رود.»
این کارگردان بدون ورود مستقیم به مضمون فیلم، اظهار امیدواری کرد که جامعه امروز در وضعیت بهتری قرار داشت و مسائلی که در زمان ساخت اثر وجود داشته اند، تا امروز حل شده بودند و فیلم می توانست صرفا حکایتی از گذشته باشد.
اعتراض به محدودیت های پیش روی تصویر الناز شاکردوست بهنام بهزادی در بخش دیگری از سخنانش به وضعیت الناز شاکردوست، بازیگر فیلم، اشاره نمود و گفت ترجیح می داد این بازیگر درگیر محدودیت های قضایی و موانعی که بگفته او برای بازگشتش به ایران ایجاد شده، نبود.
او همین طور از مشکلات پیش آمده جهت استفاده از تصویر شاکردوست در تبلیغات فیلم سخن گفت و توضیح داد که در جریان آماده سازی تبلیغات، به او اعلام شده بود که به سبب وجود حکم قضایی، امکان استفاده از تصویر این بازیگر وجود ندارد.
بگفته بهزادی، پیگیری های وی نشان داده است که مساله صرفا به حکم قضایی محدود نمی شود و نهادهایی هم دراین خصوص اعمال نظر کرده اند. او با انتقاد از این وضعیت اظهار داشت: «یک چیزی در این مملکت هست که از حکم قضایی زورش بیشتر است؛ حکم نهادهایی که خیلی هم کسی نمی داند چه کسانی هستند و از بالا گفته اند که تصویر ایشان نباشد.»
بهزادی با اشاره به این که حتی به لغو نمایش فیلم هم فکر کرده بود، گفت برایش معنایی نداشت که فیلمی را به نمایش بگذارد، اما امکان استفاده آزادانه از تصویر یکی از بازیگرانش را نداشته باشد. وی در نهایت از رسیدن به توافقی حداقلی جهت استفاده از تصویری کوچک از شاکردوست در تبلیغات خبر داد؛ توافقی که بگفته او، بعد از کشمکش های مختلف حاصل شده است.
این کارگردان تاکید کرد که ترجیح می داد چنین مساله ای تا امروز حل شده باشد و «من می ترسم» بدون این محدودیت ها به نمایش درآید.
اخطار در رابطه با آینده سینمای مستقل ایران بخش دیگری از سخنان بهزادی به وضعیت سینمای مستقل و دشواری ادامه فعالیت در این زمینه اختصاص داشت. او با اشاره به بالاتر از ۲۰ سال فعالیت خود در سینما و کوشش برای ساخت فیلم هایی با استقلال مالی، اظهار داشت که هدفش همواره این بوده است که بتواند بدون بدهکاری فکری به دیگران فیلم بسازد؛ اما امروز دیگر چنین امکانی را برای خود متصور نیست.
او با اعلان اینکه «من می ترسم» همچون فیلم هایی است که در سالیان گذشته تولید شده و الان امکان اکران عمومی پیدا کرده است، اظهار داشت: «گمان می کنم این فیلم آخرین فیلم از آن سنتی است که در ایران به آن سینمای مستقل می گوییم و به صورت عمومی اکران می شود. خود من پس از بالاتر از ۲۰ سال که این کار را می کنم و تلاش می کنم از لحاظ مالی مستقل فیلم بسازم تا از لحاظ فکری بدهکار کسی نباشم، امروز دیگر حتما نمی توانم فیلم بسازم.»
به اعتقاد این کارگردان، بالارفتن هزینه های تولید و گسترش سینمای وابسته به نهادها و سازمان ها، فضای فعالیت را برای فیلم سازان مستقل به شدت محدود کرده است. او اظهار داشت: «سینمای میانه رو، سینمای جریان اصلی و سینمای حکومتی و ارگانی چنان جا را برای همه سینما تنگ کرده و چنان هزینه های تولید را بالا برده که سینمای مستقل ایران، که یک روزی مثل فرش ایران هویت فرهنگی ما بود، تمام شده است.»
بهزادی با اشاره به این که فیلمهای مستقل در وضعیت کنونی ممکنست تنها در پلت فرم های کوچک، سینماتک ها یا گروه سینمایی هنر و تجربه فرصت نمایش پیدا کنند، نسبت به محدود شدن امکان دسترسی عمومی به این آثار ابراز نگرانی کرد.
انتقاد از مناسبات حاکم بر اکران بهزادی در ادامه به مشقت های توزیع و نمایش فیلمهای مستقل پرداخت و گفت این آثار حتی در مرحله اکران هم با موانع گوناگونی مواجه هستند. او با اشاره به تجربه شخصی خود در پیگیری حمایت های در رابطه با نمایش «من می ترسم»، از بی پاسخ ماندن تماس هایش با برخی مسؤلان بعد از آغاز روند اکران انتقاد نمود.
او با اعلان اینکه مناسبات مالی و رابطه محور در بخشهایی از سینما بر فرصتهای نمایش آثار تأثیر می گذارد، گفت سینمای مستقلی که امکان رقابت با تولیدات پرهزینه و برخوردار از حمایت های سازمانی را ندارد، در چنین شرایطی جایگاه چندانی پیدا نمی کند.
این کارگردان خطاب به اصحاب رسانه که در مراسم حضور داشتند، تاکید کرد که انتظار ندارد برای فیلمش تبلیغ کنند. او اظهار داشت: «دوستانی که صاحب رسانه و امکان هستند، نمی خواهم برای این فیلم تبلیغ بکنید. اگر دوست داشتید، فقط اطلاع بدهید که یک همچین فیلمی هم هست و دارد پخش می شود.»
بهزادی در پایان، بار دیگر از حاضران برای حضور در مراسم تقدیر کرد و گفت سرمایه اصلی او و فیلمش، مخاطبانی هستند که با وجود دشواری های رفت وآمد و شرایط امروز، برای تماشای فیلم وقت گذاشته اند.
او با تکیه بر علاقه و احترامش به حاضران گفت امیدوار است فیلم بتواند نظر مخاطبان را جلب نماید و از آنان خواست اگر اثری از کاستی در آن می بینند، صادقانه نظرشان را بیان کنند.
بهزادی ضمن اشاره به حضور شاعران، نویسندگان و فعالین علوم انسانی در این مراسم تصریح کرد که حضور این افراد برایش افتخار بزرگی است و از مخاطبان خواست فیلم را هم با همین نگاه ببینند؛ اگر آن را پسندیدند، بدانند که او کوشیده است کارش را به درستی انجام دهد و اگر نپسندیدند، می توانند آن را مشقی بدانند که به خوبی نوشته نشده است. وی در اینباره توضیح داد: اگر به من بگویید فیلمی است که بعد از این همه سال کهنه نشده و هنوز زنده است و کار خودش را می کند، خوشحال می شوم؛ اما از سوی دیگر واقعاً خوشحال نیستم، چون در جامعه ما بعضی مسائل در چرخه ای تکراری باقی می مانند و بار دیگر تکرار می شوند. او عنوان کرد: سینمای میانه رو، سینمای جریان اصلی و سینمای حکومتی و ارگانی چنان جا را برای همه سینما تنگ کرده و چنان هزینه های تولید را بالا برده که سینمای مستقل ایران، که یک روزی مثل فرش ایران هویت فرهنگی ما بود، تمام شده است.
منبع: dastohonar.ir
این مطلب دست و هنر مورد پسنده؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب دست و هنر مرتبط
نظرات کاربران دست و هنر در مورد این مطلب