طنز :
خوش خیالی دبیر کل محترم!

به گزارش دست و هنر، حقیقت این است که سیاستمداران کله گنده دنیا خیلی خوب بلدند سر مردم کلاه بگذارند. توی سالن های کولردار و شیک نیویورک می نشینند قهوه شان را هورت می کشند و برای جهانِ که در آتش می سوزد، نسخه می پیچند.
حضرت مستطاب آنتونیو گوترش دبیرکل به ظاهر محترم سازمان ملل اخیراً حرفی زده که آدم دوست دارد سرش را بکوبد به دیوار. فرموده اند منشور سازمان ملل مانع از وقوع جنگ جهانی سوم شده است! بله درست شنیدید. همین سازمانی که تنها هنرش صدور بیانیه های شدیداللحن و ابراز نگرانی عمیق و جانسوزاست، حالا شده ناجی عالم بشریت.!
یاد آن دیالوگ معرف بهمن خان افتادم که می اظهار داشت: حالا ما گفتیم زدیم شما هم بگید زده، خوبیت نداره. ملتفت که هستید!
راستش را بخواهید ما تا امروز فکر می کردیم رهبران جهان از ترس نابودی کره زمین و بمب اتم جنگ راه نمی اندازند. نگو گوترش جان داره زیر زیرکی یه کارهایی می کنه! در حقیقت تمام این مدت این کاغذ پاره های سازمان ملل بوده که مثل دعای مادر پشت سر ما بلا گردان شده است. یعنی اگر این منشور پربرکت نبود الان بچه های مهدکودک هم با کلاشینکف بسمت همکلاسیهایشان شیر خشک پرت می کردند. این سازمان مللی ها جوری حرف می زند که انگار هر بار که جنگ جهانی در حال آغاز بوده، کارمندانش شجاعانه مثل اسپایدرمن با سینه سپر کردن جلویش گرفته اند.
اصلاً بیاید با هم کارنامه درخشان این نهاد به اصطلاح صلح طلب را بررسی نماییم. هر جا که جنگی به پا می شود، در کسری از ثانیه اگر حتی خواب باشند نصف شب از خواب بیدار شده کراوات می زنند وبا عجله سر میز جمع می شوند وجلسه اضطراری می سازند. و با چهره ای مظلوم و محنت زده آغاز می کنند به ابراز تاسف و نگرانی عمیق. طوری که دل آدم کباب می شود برایشان. دیکتاتورها و عزیزان جنگ طلب جهان هم تا این ابراز نگرانی ها را می بینند همگی به خودشان می ترسند و اغلب هم قبض روح می شوند و تفنگ هایشان را می گذارند زمین تا بروند گل بچینند.
اصلاً قدرت این سازمان به قدری بالاست که حتی توانسته جلوی درگیری هایی را بگیرد که باورتان نمی گردد. مثلا همین گربه سرتق کوچه ما هر شب می آید روی سقف ماشین من می نشیند و چنان میو میو می کند که آسایش برایمان نگذاشته. طبق نظریه و دستورالعمل جناب گوترش گرامی، علی القاعده اگر منشور سازمان ملل نبود این گربه تاکنون با پشتیبانی و حمایت شورای امنیت به خانه ما حمله کرده بود و سند خانه را هم به نام خودش زده بود و ما هم مشخص است دیگر؛ آواره پارک های شهر می شدیم. پس باید دست به جیب شویم و برای سلامتی این سازمان صدقه بدهیم و اسفند دود نماییم، که حداقل حریف میو میوی گربه محله ما شده است.
واقعیت اینست که سیاستمداران کله گنده دنیا خیلی خوب بلدند سر مردم کلاه بگذارند. توی سالن های کولردار و شیک نیویورک می نشینند قهوه شان را هورت می کشند و برای جهانِ که در آتش می سوزد، نسخه می پیچند. به خیال خودشان فکر کرده اند با چند خط بیانیه و ابراز نگرانی و تاسف روی کاغذ می توانند جلوی گلوله و موشک را بگیرند.
هر چند برای ما که بد نشده است. دست دبیرکل محترم هم درد نکند که حداقل با این نظراتش برای ما سوژه جوک و طنز ساخته. این جوک های بی نظیرش سبب شده تا بفهمیم کمدی سیاه هنوز هم در سازمان ملل زنده است.
این مطلب دست و هنر مورد پسنده؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب دست و هنر مرتبط
نظرات کاربران دست و هنر در مورد این مطلب